Mevrouw Cotino’s uitspraak zaait verdeeldheid in Suriname

Mevrouw Cotino’s uitspraak zaait verdeeldheid in Suriname

Recent veroorzaakte NDP-DNA-lid mevrouw Cotino opschudding in Suriname met een uitspraak die niet slechts ongepast, maar ronduit discriminerend genoemd kan worden. In een interview stelde zij dat tijdens de regering van oud-president de heer Chandrikapersad Santokhi alleen maar Hindoestanen en slechts één Surinamer aanwezig waren, verwijzend naar voormalig minister Saskia Walden.

Laat dit duidelijk zijn: woorden als deze zijn geen onschuldige observaties. Ze zijn een krachtig instrument om verdeling en wantrouwen te zaaien. In een land dat historisch rijk is aan diversiteit, zijn dergelijke uitspraken als olie op het vuur.

Door te stellen dat slechts één Surinamer aanwezig was en daarbij specifiek te verwijzen naar minister Saskia Walden, impliceert mevrouw Cotino dat de rest van de regering minder Surinaams zou zijn vanwege hun etnische achtergrond. Dit is een directe aanval op de nationale eenheid.

Bovendien geldt: wanneer politici zulke discriminerende uitspraken doen, geven ze de samenleving het voorbeeld dat het normaal is om mensen te beoordelen op afkomst in plaats van op hun kwaliteiten of burgerschap.

Dit soort signalen ondermijnt de sociale cohesie en kan leiden tot diepere verdeeldheid op alle niveaus van de samenleving.

Helaas zien we dit patroon vaker. Politieke retoriek die etnische verschillen benadrukt of oneigenlijk gebruikt, werkt polarisatie in de hand. Het ondermijnt vertrouwen, schaadt sociale cohesie en leidt af van de echte uitdagingen die Suriname te wachten staan: economische stabiliteit, onderwijs, gezondheidszorg en goed bestuur.

Mevrouw Cotino heeft haar excuses aangeboden, en dat is op zijn minst een noodzakelijke stap. Maar excuses alleen volstaan niet. Als samenleving moeten we leiders verantwoordelijk houden voor hun woorden en de gevolgen daarvan. Elk signaal dat een groep minder Surinaams zou zijn dan een andere, moet hard worden veroordeeld.

Suriname heeft behoefte aan leiderschap dat verbindt, niet verdeelt. Woorden hebben kracht. Ze kunnen wonden veroorzaken die generaties lang voelbaar blijven. Het is aan ons allen om te waken over de eenheid van ons land, en om te voorkomen dat politieke retoriek ons van binnenuit verdeelt. Alleen met collectieve waakzaamheid en verantwoorde communicatie kunnen we een Suriname bouwen waarin elke burger zich erkend en gewaardeerd voelt.

Vertrouwen bouw je langzaam, verdeeldheid zaai je snel.

Column A.K. Jitan